1990 оноос бид хоёр тогтолцоотой банкны системд шилжсэн бөгөөд өнгөрсөн хугацаанд 15 банк татан буугдсаныг харахад тийм ч сайн бат бэх тогтолцоо биш гэж би харж байна.
Улс орны хөгжлийг хурдасгах, түлхэц болох том хэмжээний хөрөнгө оруулалтын ажлуудыг санхүүжүүлэх бодит бололцоо байхгүй байгаад асуудлын гол учир байгаа юм.
Тиймдээ ч надад энэ байдлыг өөрчлөхийн тулд банкнуудын тэр дундаа төв банкны тухай хуулийг өөрчилж энэ асуудлыг шийдэх болов уу гэсэн хүлээлт байна. 25-аас доошгүй хувийн саналын эрхтэй хувьцаа эзэмшдэг гээд эзэмшилтэй холбоотой асуудлууд яваад байгаа учир би энэ асуудлын талаар зориуд яриад байгаа юм.
Эцсийн дүндээ бол аж ахуй нэгж, ард иргэдэд өндөр хүү гэдэг зүйл ихээхэн дарамт болж байна. Тэгээд энэ арилжааны банкнуудын гол хувьцаа эзэмшигч нь УИХ-д үеийн үед байсаар ирсэн гэдгийг нууж хаагаад байх зүйл үгүй. Монгол банкнаас, засгийн газраас тодорхой хэмжээний хөнгөлөлт авдаг. Өнөөдөр ч гэсэн эрсдэлийнх нь үнэлгээг хийнэ, ЧЕХ-ын өндөр үнэтэй компаниуд хийж байна, үр дүнд нь хоёр гурван банк дампуурсан.
Иргэдийн том хүлээлт бол арилжааны банкнуудын өндөр хүүд хяналт тавьж олон улсын жишгээр бууруулах явдал. Хууль зүйн талаасаа, онол практик гээд аль аль талаасаа хяналт тогтоох бололцоотой гэж удаа дараагийн хэлэлцүүлгээр мэргэжлийн хүмүүс яриад байсан. Тэгэхээр тодорхой ажлын хэсгийн хүмүүс маань хүүг бууруулах талаар тодорхой дорвитой арга хэмжээ хийсэн үү гэдэгт гол асуудал байгаад байгаа юм. Бид хүүг бууруулахгүйгээр хууль зүйн өөрчлөлт, сайжруулалт гаргаад үр дүн гарахгүй.